Het forum van oliversverhalen.nl

Sander:

Zaterdagmorgen stuurt Marcel een bericht.
‘Zin om iets te doen?’
Ik lees het drie keer. Niet omdat ik niet begrijp wat er staat, maar omdat hij precies dezelfde woorden gebruikte toen hij me de eerste keer meenam naar het park.
Toen wist geen van ons wat die wandeling betekende. Nu weten we ...

Marcel:

Boven in de hoek van de tribune is het stiller dan in de rest van het zwembad.
Beneden worden startblokken gecontroleerd, lijnen strakgetrokken en dozen met medailles naar een tafel gedragen. Iemand test de geluidsinstallatie. Iedere paar seconden kraakt er een stem door de lege hal.
Ik zit ...

Sander:

De stoel naast Marcel is niet vrij.
Dat is het eerste wat ik zie wanneer ik dinsdagochtend het lokaal binnenkom. Ruben zit er, voorovergebogen boven een wiskundesom, terwijl Marcel hem iets aanwijst met zijn pen.
Er zijn genoeg andere plaatsen. Toch blijf ik een seconde te lang bij de deur ...

Marcel:

Sinds die zaterdag in het park hebben Sander en ik een afspraak: tegen elkaar zijn we eerlijk.
Dat klinkt eenvoudig. In de praktijk betekent het vooral dat we eerlijk zijn wanneer niemand anders in de buurt is.

Op school zitten we nog steeds naast elkaar. In het zwembad trainen we nog ...

Sander:

Zaterdagmiddag stuurt Marcel mij een bericht.
‘Zin om iets te doen?’
Ik lees het drie keer. Niet omdat de woorden ingewikkeld zijn, maar omdat Marcel normaal gesproken nooit iets doet zonder tijd, plaats en doel erbij te zetten.
‘Wat?’ typ ik.
‘Geen idee.’
Dat antwoord is zo niet-Marcel dat ...

Marcel:

De coach noemt het een extra training. Sander noemt het een bewijs dat hij altijd gelijk heeft. Ik noem het vooral een reden waarom mijn wekker op zaterdag ook om kwart voor vijf gaat.

Om vijf over vijf wacht hij voor mijn huis. De straat is donker en zijn fietslicht tekent een bleke ...

Sander:

Na een trainingskamp verwacht ik spierpijn. Niet dat Marcel op maandagochtend naast me neerploft alsof iemand de stekker uit hem heeft getrokken.
Hij legt zijn voorhoofd op zijn armen. Zijn schrift ligt open bij een halve bladzijde aantekeningen, allemaal even recht. Alleen de laatste regel ...

Marcel:

Sander en ik trainen nu drie weken samen. Lang genoeg om zijn tempo aan zijn ademhaling te herkennen en kort genoeg om me nog steeds te ergeren wanneer hij vlak voor het einde versnelt.

Op school is het bijna hetzelfde. We zitten naast elkaar wanneer onze roosters samenvallen, fietsen ...

Sander:

Toen mijn vader vertelde dat hij directeur kon worden van een bank in Noord-Nederland, zei ik dat ik blij voor hem was. Dat meende ik ook. Alleen betekende zijn promotie dat wij naar de andere kant van het land moesten verhuizen.

Mijn school achterlaten vond ik vervelend. Mijn zwemclub ...

Marcel:

Om kwart voor vijf trilt mijn telefoon op het nachtkastje. Nog voor het alarm echt geluid kan maken, leg ik mijn hand erop. Mijn eerste gedachte is dezelfde als bijna elke ochtend: blijf liggen. Mijn tweede wint.

Vijf dagen per week sta ik op dit uur op. Veel leeftijdgenoten zullen me voor ...