Jeumig (deel 21)

Print Friendly, PDF & Email

Ik had als een blok geslapen. Die laatste avond in Zwitserland, die reis terug naar huis, dat gemaal in mijn kop over wat er allemaal gebeurd was de laatste week; ik was even op. Ik kwam pas aan het einde van de ochtend mijn bed uit. Gapend zat ik aan de tafel in de keuken, mijn moeder bekeek me met een grijns. Ik glimlachte maar een keer veelbetekenend terug. Met een blik op de klok wist ik dat ik nog tijd genoeg had, ik had om 1 uur afgesproken met Auke. Ik had er zin in, ik wilde hem weer zien. Vertellen hoe het gegaan was. Dat gaf me een knoop in mijn maag. Ik kon niet alles vertellen, ik moest die massage maar gewoon voor mezelf houden en die naakte Peter bovenop me al helemaal. Ik vond dat ik de week goed doorgekomen was, al wist ik dat Auke niet om alles zou kunnen lachen. Niet bezorgd maken, er was niets gebeurd, Peter wist hoe ik er over dacht en accepteerde het. Traag at ik door, spoelde alles weg met een beker melk. Ik ging lang onder de douche staan, liet het water me verder wakker maken. Daar deed ik iets te lang over, op het laatst moest ik toch nog haasten om op tijd te zijn. Ik trapte snel naar de plek waar we afgesproken hadden; bij het weiland, op het hek. Hij zat er al, hij zwaaide naar me, keek even onderzoekend maar lachte breed toen hij zag dat ik ook vrolijk keek.
‘Hey,’ zei ik met een kus.
‘Hey,’ zei hij vrolijk terug.
Meer werd er niet gezegd. Daar kreeg hij de kans niet voor. Ik trok hem tegen me aan, kuste hem lang en zorgde ervoor dat hij geen kant op kon. Hij trok na een tijdje lachend zijn hoofd terug. Met een glunderende blik keek hij in mijn ogen.
‘Hoe was jouw vakantie?’ vroeg ik om hem voor te zijn.
‘Saai,’ grijnsde hij. ‘Was niet veel te beleven daar.’
‘Jammer,’ zei ik.
‘Nah, we hebben wel gelachen hoor, laat dat maar aan Martijn en mij over.’
Ik grinnikte.
‘Hoe was jouw week?’
‘Leuk,’ zei ik eerlijk. ‘Lekker weer gehad, de bergen in geweest.’
‘Ik ben jaloers, beter dan dat saaie meer hier.’
Ik lachte weer.
‘En Peter?’ Hij vroeg het voorzichtig.
Ik zuchtte en staarde voor me uit, naast hem op het hek. ‘Het was raar om hem weer te zien,’ zei ik maar.
Hij keek me even onderzoekend aan, met een vragend gezicht.
‘We hadden elkaar niet meer gezien sinds ruim een half jaar, tussendoor is het uit gegaan, we konden er nu eigenlijk pas echt normaal over praten leek het.’
‘Kan ik me voorstellen.’
Ik schudde mijn hoofd. ‘Hij is gek.’
‘Gek?’
Ik knikte. ‘Helemaal gek.’
‘Hoe bedoel je?’
Ik haalde mijn schouders op. ‘Hij heeft een vriend, maar echt serieus neemt hij het niet, lijkt het wel.’
Auke keek me weer een keer aan.
‘Hij heeft geprobeerd me weer te zoenen. Dat werd een hele discussie. Ik wilde het niet doen, ik heb jou tenslotte. Ik zei nog dat hij zelf ook een vriend had, maar dat lachte hij weg. “Wat niet weet…” zei hij. Ik snap zoiets niet. Later bekende hij dat hij ook nog best een keer seks met me wilde, maar toen ben ik echt kwaad geworden.’
Auke keek me weer aan, erg vrolijk keek hij niet. Al vanaf het moment dat ik vertelde dat Peter had geprobeerd me te zoenen.
Ik gaf hem een kus. ‘Ik zei toch dat je me kon vertrouwen? Er is niets gebeurd.’
‘Ik vertrouwde jou wel, maar hem niet. Erg ver zat ik er niet naast.’
Ik lachte een keer kort, spottend. ‘Nee, inderdaad. Een dag later hebben we het er nog over gehad, hij zei dat er verschil was tussen houden van en gewoon seks.’
‘Raar.’
Ik knikte. ‘Ik ben een beetje teleurgesteld eigenlijk.’
‘Waarom?’
‘Gewoon. Zo was hij niet toen we iets met elkaar hadden. Ik kende hem wat dat betreft eigenlijk niet meer terug.’
‘Gek, dat iemand zo kan veranderen.’
‘Als hij echt zo geworden is, dan ben ik blij dat ik het toen al uitgemaakt heb.’
Auke kuste mijn wang, trok me even dicht tegen zich aan.
‘Echt belachelijk,’ ging ik ineens half kwaad verder. ‘Hij heeft die vriend van hem ook helemaal niks over mij verteld. Die denkt nog steeds dat hij de eerste is voor hem. Dat is toch belachelijk?’
‘Ik ga het een steeds grotere lul vinden, sorry.’
‘Zo was hij toen niet,’ mokte ik. Tegen beter weten in misschien, maar ik kon het me echt niet voorstellen.
‘Ik ben blij dat jij zo niet geworden bent,’ kuste hij me weer.
Ik glimlachte.
‘Ga je zo mee naar huis? Martijn is het hele weekend weg met Marloes en haar ouders, en mijn ouders gaan ook zo.’
Ik keek hem glunderend aan.
‘Blijf je eten? Ze komen pas laat in de avond terug.’
Ik glunderde nog breder.
‘Ik wist dat je ja zou zeggen,’ grinnikte hij en sloeg tegen mijn arm terwijl hij van het hek af sprong. ‘Kom.’
Ik duwde me van het hek af en pakte mijn fiets. Terwijl ik naast hem reed belde ik naar huis, om te vertellen dat ik bij Auke zou blijven eten. Gelukkig geen verdere vragen, ze vond het meteen best. We waren nog bijna te vroeg, toen we zijn straat in reden zagen we ze nog net weg rijden. Auke keek een keer veelbetekenend naar me en grijnsde een keer. In de keuken pakte ik hem meteen vast en trok hem tegen me aan. We zoenden traag. Na een paar tellen trok hij terug en keek me aan.
‘Ik ben blij dat je terug bent,’ zei hij zuchtend.
‘Dat ik nog heel ben, bedoel je.’
‘Ook dat,’ ontweek hij mijn blik.
Ik lachte en kuste hem.
‘Sorry,’ zei hij.
‘Waarvoor?’
‘Dat ik het niet vertrouwde. Ik had beter moeten weten.’
‘Gek,’ kietelde ik hem.
Lachend stoeiden we door de keuken heen, langzaam richting de deur. We wilden naar boven, en snel ook. Ineens kneep hij hard in mijn zij. Van schrik liet ik hem los, hij stormde meteen uitdagend lachend de trap op. Ik had een paar tellen nodig, toen ging ik hem achterna. Hij probeerde de deur van zijn kamer nog voor mijn gezicht dicht te gooien maar ik was sneller. Lachend pakte ik hem van achteren vast en duwde hem naar zijn bed. We vielen voorover, hij lag klem onder me. Ik kuste zijn nek, daarna was zijn weerstand weg. Ik gaf hem de ruimte om om te draaien, ging daarna weer bovenop hem liggen. Ik leunde op mijn ellebogen, kuste zijn mond zachtjes en lang. Zijn handen streken door mijn haar. Glimlachend keken we naar elkaar.
‘Ik wil weer gewoon dicht tegen elkaar aan liggen,’ zei hij zacht.
Zonder zijn ogen met mijn blik los te laten trok ik aan zijn shirt. Langzaam kleedden we elkaar uit, niet veel later lagen we naakt op onze zij, dicht tegen elkaar. We zoenden. Mijn vingers streelden zijn zij, maakten af en toe een uitstapje naar zijn rug. Ik had hem gemist. Dit was ook alweer een hele tijd geleden, dat we zo samen konden liggen. Ik draaide op mijn rug, trok hem met me mee. Ik wilde zijn gewicht op me voelen, diep weggezakt in het matras. Ik sloeg mijn benen om hem heen en mijn armen. Ik trok ze samen, klemde hem dicht tegen me aan voor een paar tellen.
‘Ik heb je gemist,’ zei ik zacht in zijn oor.
Hij kuste mijn schouder, beet er zachtjes in. Ik kreunde waardoor hij nog een keer beet. Mijn hielen drukten op zijn billen, ik bewoog ze op en neer, waardoor hij mee begon te bewegen. Tussen ons in gleden ze langs elkaar. Naast mijn hoofd hoorde ik hem zachtjes hijgen. Hij duwde ook steeds harder. Ineens draaide hij ons om, ik strekte snel mijn benen en lag op hem. Nu sloeg hij zijn benen om mij heen, ik duwde mijn heupen naar voren en reed heen en weer. Ik kuste hem, likte zijn lippen en vond zijn tong. Ik bewoog steeds sneller, voelde zijn haren kriebelen langs de hele lengte. Zijn vocht gleed tegen mijn buik. Niks gewoon dicht tegen elkaar aan liggen, dit was veel lekkerder. Hij dacht er blijkbaar hetzelfde over en trok zijn benen nog verder op. Het bed kraakte nu zachtjes, ik hield me niet meer in. Even hield ik stil, ik kuste hem nog een keer, daarna zijn schouder, zijn borst. Ik gleed met mijn lichaam wat naar beneden, duwde mijn heupen nog wat harder. Het puntje van mijn tong trok een spoor over zijn borst, bijna tot aan zijn navel en daarna weer terug naar boven. Mijn erectie gleed langs zijn been, stootte zachtjes tegen de plek tussen zijn ballen en zijn bilnaad en gleed toen naar beneden, tussen zijn billen. Hij kneep ze samen, keek me diep in mijn ogen. Ik stootte traag, staarde terug. Ik dacht aan de condooms en het glijmiddel. Volgende keer toch maar meenemen. Hij kneep nog een keer, ik kuste hem kreunend.
‘Ooit,’ zuchtte ik.
‘Ooit,’ glimlachte hij. ‘Als we er klaar voor zijn.’
Ik tilde mijn heupen op, ging daarna weer op hem liggen en greep tussen ons in. Ik had ze allebei vast en begon te trekken. Hij liet het toe, spande zijn benen en kneep in mijn rug. Hij kreunde, kneep nog wat harder en ontlaadde. Twee tellen later kwam ik.

Ruim twee uur later gingen we het bed pas weer uit. Hij trok me mee naar de douche.
‘Even snel het zweet er af,’ verklaarde hij.
Onder het stromende water hield hij me weer vast. Ik kneep in zijn billen, masseerde ze. Een van mijn vingers gleed door zijn bilnaad. Hij kreunde. Even duwde ik, voelde waar ik was. Hij verborg zijn hoofd zuchtend in mijn nek, zijn kruis kwam tegen mijn been weer tot leven. Hij deed bij mij hetzelfde, het tintelde door mijn hele lichaam toen hij zachtjes duwde. Daarna gleed zijn hand weer over mijn rug en over mijn achterhoofd door mijn haren. Hij kuste me weer. Ik kuste terug, voelde zijn erectie nu compleet tegen die van mij. Ik glimlachte in zijn ogen, zakte daarna door mijn knieën. Ik keek er naar toen ik hem in mijn hand had, kuste zijn eikel en liet hem toen tussen mijn lippen glijden. Zijn beide handen grepen meteen mijn hoofd, hij begon zelfs te stoten. Het duurde niet lang. Hij trok terug, vlak voor mijn gezicht kwam hij in mijn hand. Ik ging recht staan en zoende hem. Zijn hand trok me en liet me komen, mijn lippen op zijn schouder. Even bleven we zo staan, daarna kuste hij me en draaide de kraan dicht. We droogden ons traag af, hielden elkaar nog even naakt vast en zochten toen onze kleren in zijn kamer. Auke zei niet zoveel, maar hij keek vrolijk, gelukkig.

Auke kookte, ik hielp hem zoveel ik kon. Het rook lekker. Ik had geen idee wat hij allemaal aan het doen was, maar het zag er lekker uit in de wokpan. Terwijl hij alles door elkaar roerde zette ik twee borden op tafel. Auke riep me, vroeg om de borden en strekte zijn arm. Hij liet het uit de wok op de borden glijden en zette ze terug op tafel. Hij ging zitten en keek me aan, met een handgebaar naar het bord.
‘Smakelijk,’ lachte hij.
Ik grinnikte en nam een hap. Mijn ogen gingen wat verder open en staarden hem aan.
‘Wat?’
‘Pittig,’ zei ik verrast.
Hij lachte.

‘Niets is lekkerder dan gewoon tegen elkaar aan naar de tv te liggen staren,’ zei hij een uur later. In de keuken zoemde de vaatwasser, ik lag met mijn hoofd op zijn benen. Mijn mok hield ik vast op zijn knie, die van hem drukte in mijn schouder. Ik kreunde goedkeurend.
‘Martijn zit nu waarschijnlijk braaf te doen naast Marloes,’ grinnikte Auke.
‘Waar zijn ze eigenlijk naar toe?’
‘Weekendje weg, naar familie een eind weg. Ze blijven daar slapen. Hij is nadat we thuis kwamen hier nog blijven slapen en de volgende ochtend was hij alweer weg.’
‘Gaat goed met die twee.’
‘Dacht het wel, ja.’
‘Leuk,’ zei ik terwijl zijn hand door mijn haren streek.
‘Met ons toch ook?’
‘Veel beter zelfs,’ grinnikte ik.
‘Veel beter,’ zei hij zacht.

Maandagochtend vroeg reed ik naast Jelle weer naar school. Ik had er op een gekke manier zin in. Ik had verder niemand meer gezien de hele week, zelfs Kjeld niet. Jelle zei niet veel, vroeg me hoe het gegaan was. Hij liet me praten, maar zei er niet zoveel op terug. Nog niet helemaal wakker waarschijnlijk. Hij was stil. Ik baalde er van, hij was nog steeds kwaad en dat liet hij me merken ook. In de pauze zocht ik Marloes en de rest op. Ik dacht dat Jelle me volgde, maar toen ik bij Marloes stond was hij ineens verdwenen.
‘Hoe was de vakantie?’ vroeg ze. ‘Weer een vriendin?’
‘Nee, gek,’ lachte ik. ‘dat is voorbij. Maar verder was het wel gaaf. Jij ook een leuk weekend gehad, hoorde ik van Auke?’
Ze lachte. ‘Zeker weten.’
Ik keek een keer rond. ‘Waar is Jelle gebleven?’ vroeg ik verbaasd.
‘Die lul willen we niet meer zien,’ zei Marloes strak.
‘Pardon?’ zei ik verbaasd.
Linda keek strak voor zich uit, Kjeld keek me veelbetekenend aan.
‘Wat is er aan de hand?’ vroeg ik.
‘Weet jij dat niet?’
‘Ik ben een hele week weggeweest en vanmorgen heeft hij me ook niets verteld.’
‘De lul heeft in de vakantie met een andere meid staan zoenen.’
‘Jelle?’
‘Ja, die ja.’
Ik keek even naar Linda maar die keek me niet aan. Ze was kwaad en teleurgesteld tegelijk, dat zag ik wel.
‘Ik kan het me niet voorstellen.’
‘Toch is het zo,’ zei Marloes.
‘Wat is er gebeurd dan?’
Marloes zuchtte. ‘Linda was woensdag een dag met haar ouders weg. De volgende dag komt ie doodleuk met een zuigzoen in zijn nek aanzetten.’
Ik keek alleen maar verbaasd.
‘Met een of andere kutsmoes dat een meisje alleen maar een geintje met hem uithaalde.’
‘Jeumigsmoes,’ verbeterde ik half lachend, maar die grap kwam niet over. ‘Waar was hij geweest dan?’
‘Hij zegt dat hij haar gewoon toevallig was tegen gekomen, ze hebben met een stelletje bij elkaar gezeten. Er zaten wat mensen bij uit een ander dorp, hij kende haar niet, dat kutwijf.’
Marloes haar ogen spuwden nog steeds vuur, dus ik liet het maar zitten om het te verbeteren in jeumigwijf.
‘Raar,’ zei ik voor me uit starend.
‘Heel raar,’ zei Marloes spottend. ‘Wie ga je nou voor de grap een zuigzoen in zijn nek geven als je hem helemaal niet kent? Dat doet niemand.’
Ik keek weer verbaasd naar Kjeld, maar die hield even wijselijk zijn mond. Ik wist niet wat ik moest denken. Als het waar was dan hadden ze gelijk. Maar ik kon het me niet voorstellen. De pauze was weer voorbij, ik treuzelde wat met een blik naar Kjeld. Marloes en Linda liepen een eindje voor ons terug naar binnen.
‘Ik kan het me niet voorstellen,’ zei ik tegen hem buiten gehoorsafstand van Linda en Marloes.
‘Ik ook niet,’ zei Kjeld. ‘Hier is het laatste nog niet over gezegd. Ik geloof hem, ze hebben hem er in geluisd, lijkt het wel.’
‘Maar waarom zouden ze dat doen?’
‘Weet jij het? Ik heb geen idee.’
Ik haalde mijn schouders op, sloeg hem een keer tegen zijn schouder toen ik de gang naar mijn lokaal in wou lopen.
‘Mark?’
Ik draaide me weer om, keek hem aan.
Kjeld grijnsde. ‘Alles goed met Auke? Is ie gerustgesteld?’
Ik lachte. ‘Helemaal.’
Jelle zat al in de klas. Strak gezicht. Ik ging naast hem zitten met een zucht.
‘Ik wil het er niet over hebben,’ zei hij meteen voor ik ook maar mijn mond open kon doen.
‘Maar…’
‘Mark, ik wil het er niet over hebben.’
De les begon, ik liet het maar zo. In de middagpauze was hij nergens te bekennen. Ik zag hem in de les pas weer, zwijgend, strak gezicht. Aan het einde van de dag was hij snel weg. Ik ging hem snel achterna, griste mijn jas uit de garderobe en rende achter hem aan naar buiten.
‘Jelle, wacht!’
Hij keek maar even om. ‘Mark, laat me nou maar gewoon met rust.’
Daarna keek hij me niet meer aan, pakte zijn fiets en reed weg. Kjeld kwam achter me aan.
‘Lekker eigenwijs,’ mopperde ik.
‘Als we snel zijn halen we hem nog wel in.’
Ik schudde mijn hoofd. ‘Hij wil me niet zien,’ zei ik zuchtend voor me uit.

Dezelfde avond belde Auke me op.
‘Ook al gehoord?’ zei hij toen ik opnam.
‘Wat dacht je. De sfeer was om te snijden op school. Wat zegt Martijn er van?’
‘Die houdt zich aan de oppervlakte. Hij gelooft ook niet dat Jelle is vreemd gegaan, maar dat zegt hij niet waar Marloes bij is. Hij zei zelf dat het een verboden onderwerp was tussen hem en Marloes. Zij vindt Jelle nu een enorme lul, hij niet.’
‘Lekker.’
‘Hij zit er mooi middenin.’
‘Kunnen we niet iets doen?’
‘Ik zou zo even niet weten wat,’ zuchtte hij.
‘Mooie puinhoop.’
‘Kun je wel zeggen.’
We zwegen even. Wisten beide niet wat we er mee aan moesten.
‘Zou hij er zijn, vrijdag in de schuur?’
‘Ik denk het niet. Martijn gaat, dus Marloes ook. Als Jelle verstandig is laat hij zijn gezicht niet zien.’
‘Ik heb het gevoel dat ik er precies tussenin sta. En daar heb ik helemaal geen zin in.’
‘Martijn ook niet,’ probeerde Auke te lachen.
‘Voor hem is het nog vervelender, ja.’
‘We zien het wel,’ besloot Auke. ‘We kunnen er voorlopig toch niets aan doen.’

Dat irriteerde me. We stonden er middenin, maar konden niets doen. Kjeld baalde er ook van. Hij had genoten van de hechte groep die we hadden en hij zag alles uit elkaar vallen. Er hing een raar sfeertje in de schuur die vrijdag. Jelle was er inderdaad niet. Ik keek niet vrolijk, Martijn keek niet vrolijk… Kjeld had Lilian al ingelicht, dus die snapte wel een beetje wat er aan de hand was. Ze deed normaal, alsof ze niet wist wat er speelde. Dat moesten wij ook maar doen. Dat was niet makkelijk. Marloes deed overdreven vrolijk, alsof er geen vuiltje aan de lucht was. Dat viel zo erg op, dat we er toch de hele tijd aan dachten. Ik moest een knop omzetten in mijn hoofd; ik had geen ruzie met Marloes, het was iets tussen Jelle en Linda, ik moest er voor zorgen dat het niet de hele groep uit elkaar zou laten spatten. Maar moeilijk was het wel. Ze deed zo cynisch over hem, alsof hij nooit wat goed gedaan had. Dat vond ik overdreven. Martijn ergerde zich er ook aan, dat zag ik wel. Voor mij was Jelle nog gewoon Jelle, een goede vriend zolang ik me kon herinneren. Ik kon hem niet zomaar laten vallen. Dat vertikte ik. Halverwege de avond klapte het toch.
‘Wat doe je stil tegen mij,’ zei Marloes een beetje aanvallend.
‘Valt toch wel mee?’ zei ik schouderophalend.
‘Ben je het niet met me eens?’
‘Hoe bedoel je,’ hield ik me afzijdig.
‘Dat weet je best. Dat Jelle een enorme lul is.’
‘Nee, dat ben ik niet met je eens, nee. Niet zolang ik niet zeker weet wat er nou precies gebeurd is. En dat weten we nog niet.’
‘Trek maar partij voor die eikel, ga je gang.’ Ze zei het vijandig.
‘Marloes, doe normaal.’
‘Hij moet normaal doen. En jij ook.’
Ik keek een keer zuchtend naar het plafond. Ik zag Kjeld zorgelijk kijken, Lilian keek verbaasd. Auke kwam naast me staan.
‘En wat vindt jij er van?’ vroeg ze hem meteen.
‘Zolang ik het hele verhaal niet heb gehoord vind ik helemaal niets,’ zei Auke beslist.
‘Je moet toch toegeven dat het allemaal verdacht is.’
‘Ja,’ zei Auke, ‘inderdaad. Maar jij hebt hem al veroordeeld, dat klopt ook niet.’
‘De zaken zijn gewoon duidelijk. Klaar,’ mokte ze.
Ik zag Linda op een afstandje staan, ze keek alleen maar. Niet kwaad, gewoon teleurgesteld.
‘Ik ga nog wel met hem praten,’ zei ik.
‘Doe dat,’ zei Marloes, ‘en zeg meteen dat hij haar geen berichtjes meer moet sturen.’
‘Dat doet ze zelf maar. Kan ze heel goed zelf, Marloes. Daar hebben wij ons allemaal niet mee te bemoeien.’
Martijn keek naar me met een blik die zei; “jij zegt wat ik denk”.
‘Ik kom op voor mijn vriendinnen,’ zei Marloes.
‘Da’s mooi,’ zei Auke. ‘En hij voor zijn vrienden. Als straks blijkt dat het echt een misverstand is, dan ga jij heel diep voor hem buigen.’
Hij wees naar haar toen hij het zei.
‘En als het waar blijkt te zijn?’ vroeg ze uitdagend.
‘Dan reken ik zelf wel met hem af,’ zei ik. ‘Op mijn manier.’
Marloes draaide zich weer om. Ik schrok van wat ik zei. Kon ik wel met hem afrekenen? Hij wist een geheim van mij, en van Auke. Echt zware ruzie met hem kon ik me niet veroorloven. Ik zuchtte nog een keer, pakte mijn flesje van de bar en nam een slok, mijn blik nog steeds op de achterkant van Marloes. Ze liep even naar buiten. Ik keek naar Linda, die een beetje voor zich uit stond te staren. Ik ging naar haar toe, ging naast haar staan met mijn rug tegen de muur en stootte tegen haar arm.
‘Gaat het?’
Ze haalde haar schouders op.
‘Nou Marloes er even niet is; wat vind jij er zelf nou eigenlijk van?’
‘Ik weet het niet meer. Ik heb niet het gevoel dat ik hem nog kan vertrouwen.’
‘Als het waar is, ben ik heel verbaasd,’ zei ik. ‘Dat is niks voor Jelle.’
‘Nee,’ schudde ze haar hoofd. ‘Dat dacht ik ook. Maar het is allemaal zo vaag, Mark. Hij weet niet wie ze is, ze was daar met anderen, niemand die me kan vertellen wat er gebeurd is. Behalve hij dan. Maar het klopt gewoon niet.’
‘Mis je hem?’
Ze zuchtte, keek me even hulpeloos aan.
‘Ik zie het aan je,’ zei ik.
Ze glimlachte voorzichtig.
‘Ga met hem praten dan.’
‘Heb ik gedaan. Hij blijft hetzelfde verhaal volhouden.’
‘Misschien is het wel waar dan.’
‘Maar het is allemaal zo onwaarschijnlijk. Ik weet niet of ik het kan geloven. Hij deed er in het begin ook zo lacherig over, totdat hij aan mijn gezicht zag dat ik hem niet vertrouwde. Hij vond het wel stoer in het begin, geloof ik. Het is gewoon een lul.’
Ik knikte. Typisch Jelle, om daarover te lachen. Maar daarmee had hij zichzelf wel flink in de nesten gewerkt. Marloes kwam weer naar binnen, keek onderzoekend naar mij en Linda.
‘Laat je niet opnaaien,’ zei ik nog snel, voordat ik weer naar Kjeld en Auke ging bij de bar.
‘Marloes gaat wel een beetje te ver,’ zei Kjeld.
‘Beetje maar,’ zei ik spottend.
Auke draaide zich naar de bar en keek half over zijn schouder naar Lilian.
‘Wat drink jij?’ vroeg hij terwijl er voor ons al drie flesjes werden neergezet.
‘Hetzelfde,’ zei ze.
Auke keek even verbaasd en gaf het door aan Jeroen. Hij draaide zich weer om.
‘Glas erbij?’
Lilian keek spottend. ‘Hebben ze die hier dan?’
Auke lachte en gaf haar een flesje. Lilian nam er een flinke slok uit.
‘Een vrouw die bier drinkt uit de fles. Wauw,’ zei Auke half verbaasd met een grijns.
‘Echte meiden drinken gewoon bier,’ zei Kjeld.
Ik lachte. ‘Jullie mogen nooit uit elkaar gaan.’
‘Gebeurt ook niet,’ zei Kjeld.
Ik keek even glimlachend naar Lilian. Ze gaf me grijnzend een knipoog.
‘Niet zolang jij hem geen zuigzoen geeft, Mark.’

Een half uur later had ik genoeg van het sfeertje in de schuur. Kjeld en Lilian stonden op het punt om naar huis te gaan en dat vond ik een goede reden om ook te vertrekken. We staken onze hand op naar de rest en liepen met zijn vieren naar buiten.
‘Dag schat,’ zei ik spottend tegen Kjeld.
Hij lachte, protesteerde toen ik hem vastpakte en hem zogenaamd in zijn nek wilde kussen. Lilian lachte, schopte een keer tegen mijn kont.
‘Vuilak dat je bent,’ grinnikte.
Kjeld schudde van het lachen, Auke stond het vanaf een afstandje glimlachend te bekijken.
‘Ik ga met hem praten,’ zei ik.
‘Zeker doen,’ zei Kjeld.

De volgende middag belde ik hem op, vroeg of hij thuis was. Dat was hij. Ik merkte aan zijn stem dat hij wel blij was dat ik even naar hem toe kwam. Niet veel later stond ik bij hem binnen.
‘Auke er niet bij?’
Ik schudde mijn hoofd. ‘Ik zou niet weten waarom.’
‘Alsjeblieft, jullie zijn toch ook niet uit elkaar hoop ik?’
Ik glimlachte. ‘Nee, alles gaat goed. Maar ik wou gewoon alleen met je praten.’
‘Zoals vroeger,’ zei hij spottend.
‘Zoals altijd, ja.’
‘Ben je gisteren naar de schuur geweest?’
Ik knikte.
‘En? Hoe was het?’
‘Niet gezellig.’
Hij zuchtte. ‘Kan ik me voorstellen. Geloof je de verhalen?’
Ik haalde mijn schouders op. ‘Ik geloof niks totdat ik zeker weet wat er gebeurd is.’
‘Kun je lang wachten.’
‘Hoe bedoel je?’
Hij zuchtte weer, liet zichzelf in de bank vallen. Ik plofte naast hem neer.
‘Omdat het mijn verhaal is tegen dat van haar. Ik kan het niet bewijzen.’
‘Waarom niet? Wat is er nou eigenlijk gebeurd?’
‘Linda was een dagje weg, ik ging naar de stad op de fiets. Dorp verderop kwam ik iemand tegen, ik ken hem maar vaag eigenlijk. Hij zwaaide, wenkte me en we raakten aan de praat. Er kwamen nog wat meer mensen bij, ik kende ze verder niet. Beetje praten, beetje lachen. Ik bleef hangen, vond het wel gezellig. Langzaam gingen er weer wat mensen, die jongen ook. Ik bleef achter met drie meiden en nog een jongen. Hij had verkering met een van die drie. Er werd wat gestoeid, gewoon voor de lol. Wordt dat meisje ineens uitgedaagd dat ze haar vriend geen zuigzoen durfde te geven. Dat liet ze niet op zich zitten en kuste hem in zijn nek.’ Jelle lachte. ‘Het was een flinke. Begint zij ineens te zeggen dat die andere dat bij mij niet durfde. Ik nog lachen, protesteerde dat ze dat niet kon maken, maar voor ik het wist had ze haar arm om mijn nek en zat ze in mijn hals. Nou, het resultaat ken je.’
Ik keek naar hem, er was nog vaag wat te zien.
‘Ik kon er aan de ene kant wel om lachen, maar baalde ook wel. Die plek kreeg ik niet meer weg en ik zou de volgende dag Linda weer zien. Ik besloot maar om eerlijk te zijn, gewoon vertellen wat er gebeurd was. Maar dat gelooft ze dus niet. En ik heb geen idee wie het nou precies waren, dus ik kan ook niets bewijzen.’
‘Mooi jeumig.’
‘Zeg maar gewoon zwaar kut.’ Hij slikte. ‘Ik weet echt niet wat ik moet doen. Ik wil haar gewoon terug, Mark.’
Dat klonk wanhopig. Ik kon het me helemaal voorstellen.
‘Kunnen jullie niet gewoon nog eens praten?’ vroeg ik.
‘Wil ze niet.’
‘Dit moet toch op te lossen zijn?’
‘Ik zou niet weten hoe. Zolang zij zo kwaad blijft kan ik het wel vergeten.’
‘Mag ik haar vertellen dat ik met je gepraat heb?’
‘Van mij wel.’
‘Ik geloof je,’ zei ik toen ineens.
Jelle keek me aan. ‘Dank je.’

Linda twijfelde, dat zag ik aan haar toen we weer op school waren. Marloes niet, die had haar oordeel gewoon klaar. Ik had van Auke gehoord dat ze er nog een beetje ruzie om had gehad met Martijn. Terwijl ik bij Jelle zat, was zij bij Martijn en Auke thuis waar ze maar half gelijk kreeg van de twee broers.
‘Ik heb hem gezien zaterdag,’ zei ik tegen Linda op veilige afstand van Marloes.
Haar gezicht bleef strak.
‘Ga nog eens met elkaar praten,’ probeerde ik. ‘Het is echt allemaal een misverstand.’
‘Ik wou dat je gelijk had,’ zei ze zuchtend.
Daar was niets tegen bestand. Ik kon zeggen wat ik wilde, ik kon haar niet echt overtuigen. Met een diepe zucht liet ik het maar zo.

Op zaterdag gingen mijn ouders tot mijn verbazing weg. Dat betekende dat ik de hele middag alleen thuis zou zijn. Nou ja, alleen… Ik belde meteen Auke op en vertelde dat ik het huis voor mezelf zou hebben de hele middag. Hij beloofde er rond twee uur te zijn. Van binnen gloeide ik, ik had er zin in. Na al het gezeik van de afgelopen dagen had ik behoefte aan een zorgeloze middag met hem. Linda en Jelle waren verder uit elkaar dan ooit, mijn band met Marloes was redelijk bekoeld. Ik vond dat ze zich er niet meer mee mocht bemoeien, zij dacht daar duidelijk anders over. Ik was jaloers op Kjeld, die wist zich op een of andere manier afzijdig te houden, wat zelfs Marloes prima vond. Ik schudde het uit mijn hoofd, Auke zou naar mij toe komen en niets, maar dan ook niets ging deze middag verpesten. Ik keek nog een keer mijn kamer rond, ruimde alles nog even op. De plastic tas met de condooms en glijmiddel legde ik in een la van het kastje naast mijn bed. Je kon nooit weten. Van mij mocht het gebeuren. Auke kuste me meteen toen hij binnen kwam, hield me meteen stevig vast. We praatten nog wat over het hele gedoe tussen Jelle en Linda.
‘Genoeg daarover,’ zei ik even later met een kus. ‘Ik heb er de hele week tussenin gezeten op school, ik wil er nu even niet meer aan denken.’
Auke glimlachte, duwde me achterover op mijn bed en zoende me. Ik voelde zijn benen wiebelen en hoorde even daarna zijn schoenen op de grond vallen. Ik gniffelde, liet hem op me liggen. Ik voelde zijn kruis, door onze broeken heen. Auke nam het initiatief deze keer, hij ging weer zitten en begon aan mijn riem te trekken. Niet veel later lagen we onder mijn dekbed, huid tegen huid. Veel deden we niet, af en toe een strelende hand, een korte kus. Ik ontspande, kwam helemaal tot rust in mijn hoofd. Ik draaide me op mijn buik, Auke lag op zijn zij naast me, streelde mijn rug. Ik keek naar hem vanuit mijn ooghoek en genoot. Hij hield zijn hand stil, liet hem liggen. Ik draaide mijn rug naar hem toe, trok zijn arm om me heen. Ik hield zijn hand vast, dicht tegen mijn borst. Zijn neus speelde tegen de huid van mijn nek. Kus op mijn schouder. Ik schoof nog wat naar achteren, drukte me tegen hem aan. Zijn beschermende arm hield me nog wat steviger vast. Een voet van mij lag tussen zijn benen door. Ik voelde hem harder worden tegen mijn billen, zeker toen ik de druk nog wat opvoerde. Zijn adem stootte kort in mijn nek. Traag gleed hij heen en weer over mijn billen, niet veel later zat hij er tussenin. Ik kneep ze een keer samen waardoor hij kreunde.
‘Ooit,’ zei ik zacht voor me uit.
‘Zou je dat willen?’ vroeg hij aan mijn nek.
‘Ik wil weten hoe het is,’ fluisterde ik. ‘Jij?’
‘Ik ook,’ kuste hij.
Hij stootte weer langzaam, gleed tussen mijn billen door, wat steeds makkelijker ging door zijn voorvocht. Ik kneep weer, trok mijn benen iets op.
‘Het lijkt me gaaf,’ zei ik.
‘Mij ook.’
Ik duwde nu nog verder naar achteren. Hij kreunde weer.
‘Maar niet zonder condoom,’ fluisterde hij.
‘Nee,’ zei ik. Ik strekte mijn arm, raakte het handvat van de la aan met mijn vingertoppen. Peter schoot ineens door mijn gedachten. Het waren zijn condooms geweest, zijn glijmiddel. Ik kreeg het gevoel dat hij zich ineens met ons ging bemoeien. Auke kuste mijn schouder. Dit moest van ons zijn, en van ons alleen. Peter had hier niets mee te maken. Ik trok mijn hand terug, draaide me om en zoende Auke.

‘Ik ga ze deze week nog kopen,’ zei ik zacht.
© 2007/2008 Oliver Kjelsson