En route (deel 6, slot)

26 oktober 2015

‘Alex?’ David duwde me een beetje van zich af toen hij het zei. Tussen ons in voelde ik hem hard worden. ‘Wat?’ kuste ik zijn schouder. ‘Wat doe je?’ Ik glimlachte. ‘Geen vragen stellen nu. Ik zal je één ding zeggen; dit is één van de redenen dat ik bij mijn vrouw weg ben. En nee, Olav weet nergens van.’ ‘Maar?’ ‘David, stil. Mijn laatste relatie heette Stef. Ik vond je vanaf het begin al interessant, maar vond dat ik het niet kon maken. Niet [ verder lezen ]

En route (deel 5)

26 oktober 2015

We gingen het regelen. Ik had geen keus. Olav had me smekend aan gekeken, David had alleen maar gegrijnsd. Dus waren we op weg naar Interlaken om dingen te boeken. Daarna zou David ons wat laten zien van Interlaken, met een restaurant om de dag af te sluiten. Olav wilde als eerste naar het kantoortje van de organisatie die alles organiseerde. De muren hingen er vol met posters van de meeste spannende dingen. ‘Je kunt hier ook raften,’ zei Olav. ‘Nu beslissen,’ lachte ik. ‘Je [ verder lezen ]

En route (deel 4)

26 oktober 2015

Beneden zagen we elkaar weer. In het centrum, ze waren een flink eind weg geland. De grijns op zijn gezicht sprak boekdelen. David glunderde niet minder. Hij grijnsde toen Olav naar me toe kwam gerend en me omhelsde. ‘Het was supergaaf, pap. Echt.’ ‘Mooi zo,’ lachte ik, ‘het zag er ook super uit.’ ‘Jij moet echt ook een keer. Ik weet zeker dat je het gaaf vindt.’ ‘Vergeet het, kerel. Echt niet.’ Olsen verstond ons niet, maar lachte vrolijk mee. Krista keek opgelucht. Hij leefde [ verder lezen ]

En route (deel 3)

26 oktober 2015

Ik kon mijn gezicht strak houden. Ik had er zelf nog niet eens zo over nagedacht. Tenminste, niet aan het vergelijk met Stef. Dat David leuk was dat was me ook allang opgevallen, daar had ik Olav’s opmerking niet voor nodig. Ik wilde er ook niet aan denken. David had net zijn relatie verbroken, maar dat was zijn probleem. Ik wilde het niet toelaten. Niet nu. Niet waar Olav bij was. Niet nu ik twee weken kwaliteitstijd had met mijn zoon die ik toch al [ verder lezen ]

En route (deel 2)

26 oktober 2015

Ik keek verbaasd. ‘Ik had jouw kentekenplaat net al gezien, toen jullie nog binnen zaten.’ ‘Stap in,’ zei ik terwijl ik de schuifdeur aan de zijkant voor hem open trok. Hij gooide zijn rugzak op de bank en stapte in. Hij groette Olav en gaf hem een hand. Ik stapte in, startte de bus en reed de parkeerplaats af. ‘Geen idee waar ik een hotel voor je kan vinden,’ zei ik over mijn schouder. ‘Kamperen jullie in deze bus?’ Olav knikte, trots. Hij zat met [ verder lezen ]

En route (deel 1)

26 oktober 2015

Hij lag zwaar op de weg. Veel te veel meegenomen weer. Zoals altijd. Het was druk. We waren op tijd vertrokken en hadden net een kop koffie achter de rug bij een wegrestaurant in Luxemburg. Daarna begon de spits. Voor de Fransen dan. Traag rolde mijn bestelbus mee met het verkeer op de rondweg van Metz. Naast me zuchtte mijn zoon. ‘Het is maar een klein stukje,’ zei ik. Hij glimlachte naar me. Hij had de hele tijd al vrolijk gekeken hoewel het absoluut geen [ verder lezen ]