Trouw (deel 8)

16 november 2015

Ik herkauwde zijn opmerking bijna. Hij had ons gezien? Ik keek hem verbaasd aan. Hij grijnsde nog steeds. ‘Je hebt wát?’ ‘Jullie zien zoenen.’ Ik keek verschrikt volgens mij. ‘Relax. Big deal.’ Hij lachte. ‘Moet je ook niet op het bankje gaan zitten waar ik meestal ga zitten.’ ‘Ik heb je nooit gezien.’ ‘Nee, jullie waren teveel met elkaar bezig,’ grinnikte hij. Daarna keek hij serieus. ‘Wat is er daarna gebeurd?’ ‘Heel verhaal,’ zei ik tegen de leegte in het gangpad. ‘Ruzie?’ Ik schudde mijn [ verder lezen ]

Trouw (deel 7)

16 november 2015

Wat kon ik anders dan teruglachen? Rode wangen nog van het haasten, heldere ogen en een ontwapenende glimlach. Hij zette zijn tas tussen zijn voeten en sloeg het boek open. Ik bleef naar zijn boek kijken, zijn handen. Ik ging met de mijne in mijn binnenzak en zette het geluid uit. Ik wilde horen waar hij naar luisterde. Ik kon het niet volgen, maar ik liet mijn muziek uit. Hij bukte voorover, zocht een schrijfblok en een pen. Zijn knie raakte die van mij en [ verder lezen ]

Trouw (deel 6)

16 november 2015

Ziggy had niets gezegd, alleen maar zitten grijnzen. Ik had rondgekeken, zoekend naar Loek, zonder iets te vragen. Ik had al snel in de gaten dat hij er niet meer was. Maakte ik me zorgen? Ja en nee. Misschien moest hij wel naar huis, het was al best laat. Het hele gebeuren liep op zijn eind. Ik bleef nog heel even, maar daarna wilde ik toch weg. Naar huis, naar het station. Misschien zag ik hem daar nog wel. Nee dus. Ik had even rondgekeken, [ verder lezen ]

Trouw (deel 5)

16 november 2015

Ik ging nu niet de vrolijke jongen uithangen thuis. Goed, ook weer niet teveel laten merken, maar verder kon ik het niet opbrengen. Dan merkten ze maar wat aan me. Ik was Loek kwijt en dat deed zeer. Erg zeer. Ik had er nooit aan toe moeten geven. Ik had meteen moeten beseffen dat het niet kon en van daaruit verder moeten gaan. Ik had me bij de goede sites erover moeten houden, niet verder moeten zoeken. Sites die me konden steunen, me handvatten gaven [ verder lezen ]

Trouw (deel 4)

16 november 2015

Dopjes in mijn oren, muziek. Ik wist niet of Sarah ook ergens verderop in de trein zat maar ik ging niet zoeken. Ik wilde even alleen zijn. Loek maakte me bang. Ik had het niet verwacht. Als hij er zo erg mee zat, waarom had hij dan niet meteen vanaf het begin alles tegengehouden? Dit ging zo helemaal de verkeerde kant op. Geërgerd zette ik mij telefoon weer uit. Geen muziek. Met een strak gezicht keek ik naar buiten. Aan de ene kant was ik [ verder lezen ]

Trouw (deel 3)

16 november 2015

‘Sorry,’ stamelde ik. Ik zweette. De conducteur floot. Ik stapte in. Loek keek me nog steeds met grote ogen aan. Ik kon niets meer zeggen, voelde me schuldig. De trein zette zich in beweging, ik stak mijn hand op, Loek zwaaide verdwaasd terug. Gelukkig. Ik bleef nog even staan, staarde naar buiten. Wat zou Loek nu denken? Waarom had ik het ook gedaan? Waarom was ik zo stom om hem een kus op zijn wang te geven? Hoe haalde ik het in mijn hoofd? Wat [ verder lezen ]

Trouw (deel 2)

16 november 2015

Sarah was al naar school, ik was een uurtje later. Gelukkig. Ik stond op het perron te wachten. Iets minder druk dan het uur ervoor. Mooi, meer ruimte. De trein stopte, deuren gleden open. Er stapte bijna niemand uit. Ik ging zitten en zag nog iemand aan komen rennen. Hat was die ene jongen weer. Rode wangen, hij ging hijgend zitten. Dat hij gewoon een paar minuten eerder vertrok, zeg. Hoefde hij ook niet zo te haasten. Hij ritste zijn jas open, zette zijn koptelefoon [ verder lezen ]

Trouw (deel 1)

16 november 2015

Nou, daar zat ik dan. Gapend. Tsjonge, wat was dit vroeg. Normaal kwam ik nu mijn bed eens uit. Rustig ontbijtje, en dan op de fiets naar school. Maar nu zat ik in de trein. Afgelopen weekend was ik verhuisd en woonde nu een flink eind van mijn school af. Ik baalde er nog steeds van. Oké, we woonden veel mooier, ik had een ruimere kamer, rustige buurt in een middelgroot dorp. Het was maar tien minuten naar het station. Op mijn nieuwe fiets. De [ verder lezen ]

Uitzicht (deel 17, slot)

15 november 2015

‘Jan, laat los. Het is goed zo,’ zei ik. ‘Het is nu wel duidelijk.’ Jan liet zijn kraag langzaam los. Hij gaf nog een laatste duwtje. Daarna keek hij hem niet meer aan. Joris keek nog een keer naar me en liep toen naar binnen. ‘Kut, wat ben jij begripvol.’ Ik keek naar Jan en haalde mijn schouders op. ‘Het laatste wat ik wil is dat dit hele gedoe de groep uit elkaar drijft.’ ‘Dat is nou precies wat ik Joris probeer duidelijk te maken.’ [ verder lezen ]

Uitzicht (deel 16)

15 november 2015

‘Hoe lang is dit al?’ vroeg Jan nieuwsgierig verder. Hij klonk oprecht geïnteresseerd, niet op zoek naar sensatie. ‘Al een tijdje, nadat ik een paar keer met jullie ben gaan stappen.’ Jan schudde zijn hoofd. ‘Ik kan er echt nog niet met mijn verstand bij. Ik ken je al zo lang, ik heb goddomme dat hele pesten toen meegemaakt. En ik heb nooit geweten waarom.’ ‘Je was er ook niet bij, bij dat pesten, dat gebeurde op mijn school.’ ‘Maar dan nog. Je hebt nooit [ verder lezen ]

1 2 3 4