Uitzicht (deel 5)

15 november 2015

Roos grijnsde nog steeds, haar arm lag half om me heen. Ze praatte gewoon door. ‘Ik dacht het al een tijdje.’ ‘Ik had het nooit achter je gezocht. Echt niet.’ Ze lachte. ‘Ik weet het goed te camoufleren, net zoals jij.’ Ik grinnikte toen ik weer in haar ogen keek. ‘Ik moet toegeven… Toen ik die verhalen hoorde van Joris en Senna over jou, ik geloofde het ook wel een beetje. Ik wist echt niet wat ik moest denken.’ ‘Ik wist dat ik het er [ verder lezen ]

Uitzicht (deel 4)

15 november 2015

Ik klikte verder. Dat wilde ik weten. Hoezo ‘wanneer kom je weer thuis’? Hij had nog niet op het berichtje gereageerd zag ik. Bij die vriend van hem stond nog geen antwoord. Damn, nu wist ik nog niets. Morgen nog maar een keer kijken, of nadat Freek weg was. O ja, Freek kwam langs. Ik keek mijn kamer rond en vond dat het zo wel kon. Opruimen was niet nodig. Ik rekte me uit, wiste de geschiedenis van mijn internet en liet de computer aan [ verder lezen ]

Uitzicht (deel 3)

15 november 2015

Ik kreeg het steeds warmer. Ik bekeek zijn hele profiel. Veel foto’s waar ik er een hoop van opsloeg. Nieuw mapje Kaj had ik al gemaakt. Leuke foto’s. Mooie jongen. Mooier dan Joris? Ik wist het niet. Anders. Hij was van mijn leeftijd ongeveer, maar dat stond niet vermeld. Hij had nog wel iets afgeschermd blijkbaar. Net als zijn achternaam. Ik ging er tenminste van uit dat Vermeulen niet zijn achternaam was maar alleen die van zijn moeder. Verder zoeken op Google had dus geen [ verder lezen ]

Uitzicht (deel 2)

15 november 2015

Ik was gaan slapen met één besluit: ik moest Joris zo snel mogelijk uit mijn hoofd zetten. Toen ik wakker werd dacht mijn ochtendstijve daar anders over. Of ik wilde of niet, ik moest er aan toegeven. Met gesloten ogen trok ik me af. Mijn gedachten dwaalden en Joris maakte het karwijtje verder af. En ik bij hem. Dat voelde toch goed. Het voelde vertrouwd. Ik deed het ook al een flinke tijd samen met hem. Dat vergeet je niet zo snel. Nadat ik ons [ verder lezen ]

Uitzicht (deel 1)

15 november 2015

Ik lag op mijn bed en keek naar het plafond. Als ik mijn hoofd iets optilde kon ik naar buiten kijken, naar de flat die aan de overkant van de straat stond. Ver genoeg weg, er zat nog een parkeerplaats tussen, waardoor ons huis voor een deel in de schaduw stond. Echt heet werd het nooit in mijn kamer, zelfs midden in de zomer niet. De ramen stonden open. Er waaide een fris windje, op het hekwerk voor de open ramen zat een vogeltje dat [ verder lezen ]

1 2 3 4