Op gevoel (deel 14)

2 januari 2016

Oké, het was best zwaar. Het paste in één plastic tas, maar mijn vinger paste nog maar net in het lusje boven de knoop. Tineke lachte toen ze me zag staan. ‘Had je niet meer mee kunnen nemen?’ ‘Je zei niet wat je wilde hebben, dus ik heb van alles maar wat besteld.’ ‘Gek,’ zei ze met een stap naar achteren. ‘Kom binnen.’ ‘Jouw kamer of de keuken?’ ‘Doe de keuken maar.’ ‘Weer niet opgeruimd?’ ‘Nee.’ Ik grinnikte en zette de tas op tafel. ‘Jezus, [ verder lezen ]

Op gevoel (deel 13)

2 januari 2016

Ik wou dat hij eens een beslissing durfde te nemen. Ik wist nog niet of ik nog wel zin had om hem te zien. Als het toch weer op hetzelfde uit zou draaien dan hoefde het voor mij niet. Ik ging mezelf niet kwellen met die onzin. Heel misschien dat we gewoon goede kennissen zouden kunnen zijn, maar dan moest er toch eerst het een en ander slijten. En het moest vooral duidelijk zijn. Weten waar ik aan toe was. Dat vooral. Dat zat ook [ verder lezen ]

Op gevoel (deel 12)

2 januari 2016

Ik lag klaarwakker op mijn rug, telefoon in mijn hand. Natuurlijk ging hij niet opnemen. Had ik zin om zijn voicemail te horen? Ik draaide me half kwaad op mijn zij en zuchtte. Was het ook wel verstandig om te bellen? Sowieso midden in de nacht? Ik draaide me om, sloot mijn ogen en dwong mezelf te gaan slapen. Wat niet lukte. Zoiets lukt nooit als je er over na gaat denken. Ik ging zitten, staarde de duisternis in en ging weer liggen. Onrust. En [ verder lezen ]

Op gevoel (deel 11)

2 januari 2016

Kut. Dat was het eerste dat ik dacht. Zonder er bij na te denken stuurde ik meteen iets terug. “Nee, wist ik niet. Zullen we bellen?” Ik zette er mijn nummer bij en stuurde het terug. Hier wilde ik meer van weten. Waar was die gast allemaal mee bezig? Hij deed altijd net alsof hij uit de kast was, of zijn vrienden en zijn familie het wisten. Nee, dat dacht ik verkeerd, hij had gewoon nooit verteld dat het niet zo was. Maar waarom? Was [ verder lezen ]

Op gevoel (deel 10)

2 januari 2016

Goed, ik ging even een avond overal schijt aan hebben. Ik was balorig, nog steeds kwaad, nog steeds teleurgesteld. Maar het was zaterdagavond, we stonden onder de verwarmingslampen van de kroeg op het terras, wie kon me wat? Ivar en Simone hadden Eugenie en Max duidelijk al vooraf ingelicht, om ongemakkelijke situaties te voorkomen. Eugenie gaf me wel een overduidelijke knuffel, toen ze me zag. Max gaf me een boksende vuist. “Kut man.” Daarna was er bier. Genoeg. Ivar keek me af en toe begripvol [ verder lezen ]

Op gevoel (deel 9)

2 januari 2016

Ik schudde mijn hoofd, wilde mijn telefoon wegstoppen maar las de twee berichtjes nog een keer. Ik kon het niet geloven. ‘Wat is er?’ vroeg Tineke. ‘Niks,’ ontweek ik. ‘Niks. Je kijkt alsof de Paus homo is geworden.’ ‘Berichtje van Elijah, laat maar.’ William keek naar me, nieuwsgierig, bezorgd. ‘Is er iets met Hester?’ ‘Nee,’ zei ik. ‘Meneer wil alleen verder.’ Ik wilde er eigenlijk mijn mond over houden, maar dit was te sterk. Dit sloeg in als een bom. ‘Wat?!’ Dat waren Tineke en [ verder lezen ]

Op gevoel (deel 8)

18 november 2015

‘Barbecue?’ vroeg ik met een schuine blik naar Elijah. ‘Vanavond?’ Elijah draaide zijn gezicht naar me toe. Mijn telefoon gloeide in mijn hand. Ik wilde Elijah vragend aankijken, maar dat had geen nut. ‘Of ik vanavond gezellig met mijn vrienden wil barbecueën?’ Ik pakte zijn kin en bewoog hem eerst knikkend en daarna schuddend heen en weer. ‘Is dat zo’n gekke vraag?’ hoorde ik Ivar lachen. ‘Nee, is geen gekke vraag,’ zei ik twijfelend. Elijah haalde zijn schouders op. ‘Ik bel je er zo over [ verder lezen ]

Op gevoel (deel 7)

18 november 2015

Het werd weer drukker in de keuken. ‘Maar,’ zei ik tegen mijn zus, ‘dat is dus de uitdaging. Geen idee hoe pa en ma gaan reageren.’ ‘Ze zijn ruimdenkend, Teun, kom op.’ Ik keek haar over de rand van mijn mok aan. ‘En toch voelt het alsof ik weer uit de kast moet komen.’ Ze grijnsde, net als ik. ‘Ik snap je wel. Maar je moet er niet zo over piekeren.’ ‘We zullen het zien. Zal ook wel goedkomen. Wil zal ook wel raar opkijken [ verder lezen ]

Op gevoel (deel 6)

18 november 2015

Hij belde me zondagavond. ‘Ik ben net thuis.’ ‘Ik moest erg lachen om jouw voice berichtje.’ Hij grinnikte. ‘Ik moest aan je denken, sorry.’ ‘Ik ook aan jou.’ ‘Wat heb je gedaan gisteravond. Ben je nog de kroeg in geweest?’ ‘Nee. Ik heb niets gedaan, bankhangen.’ ‘Op zaterdagavond?’ ‘We zijn vrijdagavond uit geweest met zijn allen.’ ‘Dus je zat alleen?’ ‘Ja.’ ‘Belde je daarom?’ ‘Ik wilde je gewoon even bellen.’ ‘Je klonk raar.’ ‘Raar?’ ‘Er was iets in jouw stem. Ik heb er de hele [ verder lezen ]

Op gevoel (deel 5)

18 november 2015

‘Pak aan.’ Ik nam het glas in mijn handen en wurmde me verder tussen de mensen door in de kroeg. ‘Dank je Ivar.’ ‘Weekend!’ Ik lachte. ‘Zeker weten. Wat een drukte. Is er iets speciaals te doen in de stad vanavond?’ ‘Niet dat ik weet. Gezellig toch?’ ‘Zeker wel,’ lachte ik. ‘Hé Max.’ We tikten een beetje onhandig onze glazen tegen elkaar. Hij sloeg zijn arm om Ivar heen. ‘Zeg, gaan we zo naar hiernaast? Ik word een beetje gek van dat gedrang hier.’ ‘Is [ verder lezen ]

1 2 3 4 6