Rammen (deel 3, slot)

26 oktober 2015

Het was zeker geen verkeerd bandje wat na ons speelde. Ik stond er op mijn gemak naar te kijken. Paul was nergens meer te zien en ik had geen idee waar Agnes was. Er waren wat vriendinnen bij komen staan en ze ging even weg, zoals ze me met een kus op mijn wang verteld had. Winkelstraat in, dat kon niet missen. Eddy kwam bij me staan. ‘Zag ik dat net nou goed?’ Ik keek in zijn grijnzende gezicht en deed vrolijk mee. ‘Eindelijk,’ zei [ verder lezen ]

Rammen (deel 2)

26 oktober 2015

Paul had zich gewoon omgedraaid met een “tot morgen”. Ik zag nog net zijn droevige ogen. Ik heb er nog lang wakker van gelegen maar de wekker had me nu weer bruut wakker gemaakt. Ik dacht terug aan gisteravond, kreeg een glimlach van het optreden, maar een moeilijk gevoel van Paul en het afscheid. Ik had al ontbeten en begon mijn drumstel naar boven te sjouwen. Paul had er eigenlijk al moeten zijn, maar hij was er niet. Hij kwam helemaal niet opdagen. Ik fietste [ verder lezen ]

Rammen (deel 1)

26 oktober 2015

‘Rammen, Otje.’ Ik grijnsde en begon te trappen. Heerlijk om te doen dit. Eén van mijn favoriete nummers. Ik begon met een strak ritme met mijn basdrum, bijvallen met de snare, daarna twee keer de snare, sloeg op beide bekkens en begon een strak en snel ritme te slaan. Keith viel vanzelf in, raakte zijn snaren in dezelfde cadans. We hadden eerst even onze bedenkingen met een Nederlandstalig nummer, maar Alles is Liefde viel goed in de smaak. Otje was mijn bijnaam. Echt erg vond [ verder lezen ]