Uit beeld (deel 8)

16 november 2015

Hij liep naar achteren en hield de stangen vast. We keken elkaar aan, zonder na te denken haalde ik mijn rugzak van de stoel naast me. Het was een reflex, ik kon op een of andere manier niet doen alsof ik hem totaal niet kende. De bus zat ook redelijk vol. ‘Pfoe, net gered,’ zei hij toen hij zich naast me op de stoel liet vallen. ‘Mooi toch?’ ‘Het zat al niet mee vanmorgen. Lekke band van mijn fiets, dus moest ik met de bus. [ verder lezen ]

Uit beeld (deel 7)

16 november 2015

Wijnand draaide zich om en glimlachte. Hij begon te zoenen. Ik draaide op mijn rug en zoende terug. Zijn hand gleed over mijn boxer. ‘Wijn, kom op, dit kunnen we niet maken.’ ‘Hij slaapt.’ ‘Dan nog.’ Wijnand hield niet op. Ik grinnikte. Het wond me wel op, het idee alleen al. Toch stopte ik hem. ‘Kappen nou.’ Wijnand speelde alsof hij teleurgesteld was, dat hij het flauw van me vond. Daarna draaide hij zich weer op zijn zij, ik ging achter tegen hem aan liggen. [ verder lezen ]

Uit beeld (deel 6)

16 november 2015

Ik besloot meteen in de aanval te gaan. Ik had er nog even over nagedacht, maar dit moest ik doen. ‘Kunnen we even praten?’ vroeg ik voor hij iets kon zeggen. Hij knikte voorzichtig, hij moest de toon van mij waarop ik het vroeg begrepen hebben. ‘Kun je wegblijven bij Ruben?’ ‘Sorry, ik had het zo niet moeten doen.’ ‘Nee, inderdaad.’ ‘Ik kwam bij toeval hier en…’ ‘Stijn, dit kun je gewoon niet maken. Je hebt me toen zomaar buiten gesloten, en dan kom je [ verder lezen ]

Uit beeld (deel 5)

16 november 2015

Ik stond als aan de grond genageld. Ik keek hem na en kon geen woord uitbrengen. Ruben wel. Die protesteerde, riep hard en sloeg op de armleuning. Lisanne kwam uit de keuken. ‘Wat doet hij hier?’ vroeg ik. Ik was verbaasd, kwaad zelfs. Kwaad omdat hij blijkbaar stiekem naar Ruben kwam, kwaad omdat Lisanne me niets had gezegd. Ze keek schuldig. ‘Dit moest een keer uitkomen,’ zei ze meer tegen zichzelf dan tegen mij. Ruben was onrustig. Hij had me nog nooit kwaad gezien en [ verder lezen ]

Uit beeld (deel 4)

16 november 2015

Hij hing tegen me aan achter op mijn fiets. Ik had ja gezegd. Redelijk zwalkend trapte ik naar huis. Ik was zelf ook niet nuchter meer, maar met Jurre achterop was het nog lastiger fietsen. De frisse buitenlucht van de nacht deed me goed. Bij Jurre ook, merkte ik. Hij liep normaal de trap op, klonk weer wat normaler, vergeleken met een half uur ervoor in de soos. ‘Zal ik koffie zetten?’ ‘Nee,’ zei ik, ‘hoeft niet, gewoon cola is ook goed.’ ‘Is eigenlijk net [ verder lezen ]

Uit beeld (deel 3)

16 november 2015

Ik moest wel lachen om de snelle conclusie van Karlijn. Waarschijnlijk was het grote onzin maar ik ging ze toch anders bekijken. Zeg maar gerust: in de gaten houden. We reden naar huis, Karlijn druk pratend, Wijnand en ik om en om naast haar. De twee jongens reden achter ons aan. Ik keek een keer om. Redelijk stil, moe ook waarschijnlijk. Zouden ze het zijn? Ik moest hun reactie maar eens peilen als ze merkten dat Wijnand bij mij sliep, in hetzelfde bed. Karlijn ging [ verder lezen ]

Uit beeld (deel 2)

16 november 2015

Wijnand ja. We hadden al een jaar iets samen. Stijn had gelijk gehad, toen tijdens het stappen, de eerste keer dat hij hem zag: Wijnand en ik pasten bij elkaar. Daar had ik even tijd voor nodig, om dat door te hebben. Ik zat ook zo vol van Stijn. Ik plaatste hem op een voetstuk, hij was voor mij het ideale vriendje. Dat was hij ook echt wel. Toen zijn vader naar die afkickkliniek ging hadden we een gouden tijd. Na school waren we altijd [ verder lezen ]

Uit beeld (deel 1)

16 november 2015

‘Hé, ben je alleen?’ Ik glimlachte. Het was nog best druk bij het bankje. Veel jongens waren al weer terug van vakantie. Ik was zelf net een week terug van Toscane. Met mijn ouders. Het was me nog niet tegengevallen. Eigenlijk was het ook wel een raar idee. Het was waarschijnlijk de laatste keer dat ik met ze naar Toscane zou gaan. ‘Hij is zijn kamer aan het inrichten. Vanmorgen heeft hij zijn spullen erin gesleept met zijn ouders.’ ‘Moet je niet helpen dan?’ ‘Hij [ verder lezen ]

Voorbeeld (deel 17, slot)

15 november 2015

Ik trapte flink door. Ik was nog op tijd zonder het gevaar van vragen. Ik dacht aan Stijn en aan Ruben en glimlachte. Ruben was lief. Ruben snapte me. Hij wel. Mijn ouders zouden dat nooit doen. Dan maar geen voorbeeldzoon. Ruben gaf me het gevoel dat hij Stijn accepteerde. Dat vond ik belangrijker dan mijn ouders. Stijn vond hem lief gelukkig. Dat was toch het belangrijkste. De rest kon me gestolen worden. Ik zong mijn tijd wel uit. Straks na school studeren en op [ verder lezen ]

Voorbeeld (deel 16)

15 november 2015

Ik slikte. Hij had echt alles gezien. ‘Een jongen van school,’ zei ik voorzichtig. ‘Wat moest hij hier dan? Ik kan me niet herinneren dat hij hier in de wijk woont.’ ‘Hij reed een stukje mee.’ ‘Jarno, zit hij echt bij jou op school?’ ‘Ja, dat zei ik toch? Ik ben gisteren nog met vrienden van school geweest.’ ‘En wat deden jullie nog zo lang in de garage?’ ‘Praten.’ ‘Ik heb niets gehoord.’ Had hij nou aan de deur staan luisteren? ‘We hebben zachtjes gepraat, [ verder lezen ]

1 2 3 4